Een kijkje in mijn slaap kamer

Je slaapkamer is eigenlijk een kijkdoos waar de deur niet voor iedereen open staat. Maar voor jullie zet ik hem met uitzondering een keertje op een kiertje zodat jullie naar binnen kunnen spieken. Want mijn kamer is eigenlijk een weerspiegeling van mezelf. Alles waar ik van hou en droom en de dingen die ik doe liggen daarin opgeslagen. Dus hoe kan ik me beter prijsgeven als door jullie een kijkje in mijn omgeving te gunnen?

Ons huis is niet echt mijn thuis. Ik voel me er prima thuis maar ik zou het toch totaal anders inrichten. Dat is waarom ik veel waarde hecht aan mijn eigen kamer. Mijn kamer was alleen piepklein. Ik zou de oude kamer van mijn broer krijgen zodra hij uit huis was. En afgelopen zomer is hij op kamers gegaan dus de grote kamer kwam vrij en ik kon lekker aan de slag. Het duurde even maar nu is bijna alles wat ik af wilde hebben wel af. Vandaar dat ik jullie nu een rondleiding geef door mijn nieuwe plekje.

Het eerste dilemma wat ik tegen kwam bij het inrichten van mijn nieuwe kamer was de vloer en welke kleur de muren zouden worden. Ik heb uren in de Praxis voor het verfrek gestaan en duizend verschillende verfmonsters mee naar huis genomen. Na een week was ik er uit. Het zou een beetje een olijfgroene pastel tint worden. Ik ging terug naar de Praxis om de pot te pakken en meteen weer naar 二元期权 buiten te lopen. Dat klopt ik stond even later ook weer buiten met verf in mijn hand maar nu met twee potten verf: vintage blue en Kenia wit. En wat ben ik blij dat ik zo snel nog even van gedachten ben veranderd. Als ik nu naar het eindresultaat van mijn kamer kijk had ik geen betere kleur kunnen kiezen voor bij de rest van de inrichting. De vloer werd laminaat met een opdruk van steigerhout.

Als je mijn kamer in loopt zie je als eerste de buitenkant van mijn deur. Deze is helemaal beplakt met foto’s die door heel mijn leven heen zijn gemaakt. Aan het eind van de zomer haal ik één of twee foto’s weg die voor mij minder belangrijk zijn geworden en vul ik die gaten weer op met foto’s van nieuwe momenten van de afgelopen tijd.

Het schilderij wat hier aan de muur hangt heeft een vriendin voor me gemaakt voor in mijn nieuwe kamer. De vos is al heel lang mijn lievelingsdier. Ook gebruikte ze mijn lievelingcijfers en woord erin en beplakte het doek met buitenlandse papiertjes en etiketten omdat ik zo van reizen hou. Het is dus een echt persoonlijk schilderij. De maakster van het schilderij is Sonja Wilgenhof.

Op de stoel werd ik meteen smoorverliefd vanaf het moment dat ik hem zag. Hij stond in de afdankhoek van de Ikea en ik weet niet meer waarom. Hij zal waarschijnlijk showmodel zijn geweest. Ik knijp nog regelmatig in mijn handjes van dankbaarheid dat ik net binnen kwam lopen toen hij in de koopjeshoek van de IKEA stond. Anders wist ik waarschijnlijk niet eens dat IKEA deze stoel verkocht.

Ik wilde graag een wereldkaart of bol in mijn kamer waar ik mijn wereldplannen op kon uitprikken. Ook dit prikbord vond ik bij toeval. Het is gemaakt van kurk in de vorm van een wereldkaart. Alleen kun je op deze wereldkaart nog foto’s folders en toegangskaartjes prikken bij de landen waar je bent geweest. Of de landen aangeven waar je nog naartoe wilt met een bolletje en als je er geweest bent vervangen door een vlagentje. Deze kaart in onder andere te koop. Ik kocht hem in een klein wereld kaart winkeltje in Eindhoven voor € 33,99. (Wil je weten waar ik hem precies kocht mail mij dan even dan zoek ik het voor je na.)

Mijn paspop kocht ik al snel toen ik mijn nieuwe kamer kreeg. Hij stond hoog boven aan mijn verlanglijstje maar ik had er geen ruimte voor.

Een paar mooie dingen die ik op verre reizen heb gevonden heb ik een speciaal plaatsje in mijn kamer gegeven zodat ze goed zichtbaar zijn. Een mooie en schelpjes die ik meenam uit Indonesië liggen op de boekenplankjes boven mijn bureau. Ook handgemaakte vogelfluitjes die ik meenam uit Nicaragua hebben een mooi plekje gekregen. Wat nog meer van mijn reizen in mijn kamer te vinden is is de kleine voeten collage die ik maakte van mijn ‘reis voeten’. Ik doe niet aan gezicht selfies maar maak wel vaak foto’s van mijn voeten met de ondergrond waar ik heb gestaan.

Zo, nu weet je een beetje wie ik ben en waar ik leef. Wat mijn ‘plekkie’ is zoals ik het noem. Het meeste van mijn dagelijkse dingentjes gebeurd dus hier. Misschien ontdek je zelf nog wel wat meer over mij als je de foto’s goed bekijkt. Mijn kamer is als het ware mijn kijkdoos die zich steeds beetje bij beetje blijft veranderen.

You might like this to

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

32 − 23 =