Als er brand zou uitbreken in mijn huis

Vanaf mijn zesde ben ik fan van vossen. Ik riep toen dat ik honderd vossen knuffels wilde hebben. Al snel had ik er heel erg veel verzameld en gekregen. Op het moment dat ik door kreeg dat ik ze niet allemaal tegelijkertijd overal mee naar toe kon slepen begon ik me af te vragen hoe ik ze veilig moest bewaren. Als ik ’s avonds in mijn bed lag begon ik te fantaseren dat ik twee grote bakken gevuld met water 左旋肉碱什么时候吃 op mijn kamer neer kon zetten. Als er dan brand zou uitbreken zou ik ze daar vlug allemaal in stoppen want water brand niet. Nu weet ik inmiddels ook wel dat dat onzin is. Als er brand uitbreekt heb je daar geen tijd voor. Maar waar wel voor? Stel dat je maar één minuut de tijd zou hebben om spulletjes te pakken en maar maximaal tien dingen mee zou kunnen nemen. Wat zou ik dan zo erg koesteren het mee moet?

Als dit echt zou gebeuren was ik al lang samen met mijn spulletjes in vlammen opgegaan want het koste me al dik een half uur om al mijn spulletjes bij elkaar te bedenken en te zoeken toen ik ze wilde gaan fotograferen.

Een aantal dingen hebben een financiële waarde. En een aantal dingen hebben emotionele waarde. De dingen met de financiële waarde zijn waarschijnlijk te vervangen. Die met een emotionele waarde niet. Een van de eerste dingen waar ik aan dacht was mijn camera. Maar na even doordenken over mijn spulletjes bedacht ik me dat dit enkel een financiële waarde voor me is. Mijn laptop en mijn camera gebruik ik veel maar ik kan ze missen of gemakkelijk een nieuwe kopen als ze zouden verbranden. Mijn externe harde schijf daarentegen zou ik niet snel kunnen missen. Al mijn foto’s van heel mijn leven staan daarin opgeslagen en die kan je niet opnieuw maken. Al snel kwam ik er achter wat een grotere waarde voor me had als dingen met een financiële waarde.
Mijn vossenschilderij die een vriendin speciaal voor mij heeft gemaakt zou mee gaan. Daarbij heb ik hem nog niet zo lang, heeft zij er veel tijd in zitten en hoe uniek is dat ding. Er is er maar eentje van en die heb ik. Nee die kan ik niet als stookhoutje aan de muur laten hangen. Toen ik in mijn tas keek waar ik elke dag mee rond sleep (als je er elke dag mee loop moet het ook wel iets voor je betekenen) kwam ik ook uit bij mijn portomonee. Ja klopt die is vervangbaar maar wat nou al je al je pasjes opnieuw zou moeten aanvragen? Mijn paspoort gaat ook zeker mee. Die stempels van mijn reizen die ik al gemaakt heb wil ik blijven koesteren dus mijn paspoort heeft inmiddels meer als een financiële waarde. Als dat zou verbranden zou ik al mijn stempels kwijt zijn. Geen denken aan.
In mijn kamer zijn bijzonder veel notebooks en tekenboeken te vinden. Voor mij is het vanzelfsprekend dat ze mee zouden gaan toch? In ieder geval mijn belangrijkste notebook en tekenboek dan.
Mijn knuffel van vroeger. Als kind heb ik nooit veel waarde gehecht aan speelgoed. Op deze knuffel na die heb ik overal mee naar toe gesleept. Dus dan moet hij ook maar mee naar buiten. Ja ja ik had wel een stuk of zestig vossenknuffels maar deze was ‘speciaal’. Één knuffel kan. Onlangs is mijn hondje overleden en een van de mooiste foto’s heb ik van haar boven mijn bed hangen. Die foto heb ik niet digitaal dus weg is weg. Kaicha’s foto zou dus ook zeker meegaan. Mijn make-up tasje en bamboo borstel. De borstel zit in het tasje dus die mag ik er even bij smokkelen en als één tellen. Op sommigen dingen word je gewoon verliefd en dat gebeurde bij mij met dit tasje. Het tasje is een van de leukste souveniertjes die ik ooit heb gevonden in een van mijn lievelings landen. En de borstel is de fijnste die ik ooit heb gehad en niet meer te koop dus ook voor deze geldt weg is weg. En nu een harde strugle. Ik ben materialistisch en ik hou van kleding. Ik kon niet kiezen of het mijn Vanz, mijn lievelingssjaal, mijn gerecycelde tas uit Finland of mijn houten zonnenbril die ik van mijn eerst verdiende loon bij de Albert Heijn heb gekocht mee zou nemen. Dit zou namelijk het laatste voorwerp worden dat ik mee zou mogen nemen. Ik denk dat het de houten zonnenbril zou worden. Die staat een beetje symbool voor mijn eerst verdiende centjes. Of de tas daar kan ik alles weer in meenemen…. En dan als laatste zonder twijfel mijn drie hondjes en mijn vogeltje. Eigenlijk moet ik zeggen als eerste want daar zou ik toch als eerste aan denken.

Dit was aardig moeilijk. Nu ik dit heb geschreven zijn er heel erg veel dingen nog in me opgekomen die ik ook wel mee zou willen nemen zoals de oude camera van mijn opa en een mooie steen die ik in Indonesië vond. Ook mijn stapel verzamelde lp’s zou ik willen meenemen. De keuze maken van wat je het eerste zou meenemen is aardig moeilijk want er zijn spullen die je niet dagelijks gebruikt maar die je echt niet in vlammen wil laten opgaan. Omdat je ze niet dagelijks gebruikt komen ze echter niet als eerste in je boven.
Er is een site namelijk: waar mensen in het kort met een foto en een klein lijstje aangeven wat zij zouden meenemen. Het is leuk om te zien welke spullen voor andere dierbaar zijn want dit kan uiteen lopen van een surfboard en gitaar tegelijk tot enkel en alleen een pot Nutella.

Wat zou jij meenemen als je huis in brand stond?

 

You might like this to

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

96 − 89 =